Konstrukcja spódnicy podstawowej – tutorial krok-po-kroku

Jako że lubię dzielić się wiedzą i podobno robię to w łatwo przyswajalny sposób, chcę zaprosić Was – pasjonatki krawiectwa do tworzenia razem ze mną siatek konstrukcyjnych odzieży.

Na pierwszy ogień idzie Konstrukcja spódnicy podstawowej.

Opisy, które można znaleźć w książkach polskich autorów, są albo trudne do zrozumienia albo niekompletne. Postawiłam sobie za cel  zmienić to podejście.  Chcę sprawić, by modelowanie odzieży i samodzielnie tworzenie wykrojów przynosiło innym szyjącym satysfakcję i dawało radość.

Rysunek  siatki konstrukcyjnej spódnicy trąci molem -wiem, ale jest poprawny i pokazuje wszystkie niezbędne punkty.
Za jakiś czas powstanie także film z samego procesu „tworzenia” siatki spódnicy podstawowej. W planie jest również instrukcja krojenia materiału oraz szycia. Jednak po kolei.
Na początek spróbujcie krok-po-kroku zrobić tę siatkę z moją pomocą.
Niech Was nie zniechęci obszerność materiału! Wszystko jest dokładnie opisane i przy postępowaniu zgodnie z instrukcją pójdzie jak po przysłowiowym maśle!
Zaczynamy!

Na początek należy wykonać pomiary sylwetki, na którą będziemy tworzyć siatkę konstrukcyjną.

  • a) ot – obwód talii 72
  • b) obt – obwód bioder (najszersze miejsce na linii pupa-uda mierzone tuż przy ciele) 95
  • c) TD – długość od talii do kolan (długość spódnicy) 60
  • d) Zwo – wzrost 164
Spódnica podstawowa damska składa się z 1 przodu, 1 lub 2 tyłów (w zależności od tego czy mamy rozporek na środku tyłu czy z boku) oraz paska. W niektórych modelach występuje podszewka, w innych nie. Zazwyczaj w lewym szwie bocznym bądź na szwie środka tyłu umieszczony jest zamek błyskawiczny a pasek zapinany jest na guzik lub napę.
Do obwodu bioder osoby, na którą tworzymy siatkę spódnicy, dodajemy dodatek konstrukcyjny wielkości 1 cm, aby spódnica nie opinała się brzydko na biodrach.
spodnica_konstrukcja_foto
  1. Obliczamy szerokość zaszewek: a) wyliczamy różnicę między obwodem bioder +dk (dodatek konstrukcyjny, tzw. luz) a obwodem talii. Wynik da nam sumę szerokości wszystkich zaszewek spódnicy (2 boczne na szwach, 2 z przodu i 2 z tyłu). Wielkość zaszewek wyliczamy w oparciu o połowę obwodu sylwetki. Spódnica jest symetryczna, dlatego siatkę wykonuje się na zasadzie połowa przodu + połowa tyłu, czyli 1/2 obt – ½ ot = ½ zaszewek. Podstawiamy do wzoru: 1/2 x 96 (95+1 cm dodatek konstrukcyjny) – 1/2 x 72 = 48-36 = 12 cm (nasze umowne X)
  2. Zaszewki dzielą się w stosunku 3/6 (zaszewka boczna) do 1/6 (zaszewka przodu) do 2/6 (zaszewka tyłu), czyli: zaszewka boczna 12 x 3/6 = 6 cm, zaszewka przodu 12 x 1/6 = 2 cm, zaszewka tyłu 12 x 2/6 = 4 cm
  3. Na papierze, z prawej jego strony, rysujemy długą prostą pionową o długości odpowiadającej tworzonej spódnicy, w tym przypadku 60 cm. Początek tej prostej oznaczamy symbolem “T” a jej koniec jako “D”. Otrzymujemy tym samym odcinek TD.
  4. Z punktu T rysujemy odcinek prostopadły do odcinka TD o długości 48 cm (1/2 obt +1cm). Otrzymujemy punkt T1.
  5. Wyliczamy głębokość bioder ze wzoru 1/10 ZWo (wzrost) +4 (wielkość stała), czyli podstawiając nasze dane początkowe otrzymujemy: 1/10 x 164 +4 = 16,4+4 = 20,4.
  6.  Na odcinku TD odmierzamy 20,4 cm w dół od punktu T i zaznaczamy punkt B. Długość odcinka TB=20,4 cm. Otrzymujemy tym samym punkt do wyrysowania prostej oznaczającej linię bioder.
  7. Z punktu B rysujemy odcinek prostopadły do odcinka TD o długości 48 cm (1/2 obt+1cm) Otrzymujemy punkt B1.
  8. Z punktu T1 rysujemy odcinek równoległy do odcinka T o tej samej długości, czyli 60 cm (długość spódnicy) kończący się punktem D1. Odcinek T1D1 przechodzi przez punkt B1.
  9. Rysujemy odcinek DD1 łącząc punkty D oraz D1 prostą prostopadłą do TD.
  10. Na prostej BB1 odmierzamy odcinek BB2 w ten sposób, że dzielimy odcinek BB1 na pół a następnie przesuwamy punkt B2 o 0,5 cm w kierunku punktu B.
  11. Rysujemy prostą przechodzącą przez punkt B2 równoległą do odcinków TD oraz T1D1. W miejscu przecięcia tej prostej z odcinkiem TT1 otrzymujemy punkt T2.
  12. Z punktu T2 odmierzamy odcinek o długości 1 cm ponad odcinkiem TT1, otrzymujemy punkt T3. Prosta T3D2 wyznacza nam połowę przodu oraz połowę tyłu spódnicy. Na prawo od punktu T3, B2 oraz D2 otrzymujemy siatkę połowy tyłu spódnicy, natomiast na lewo od tych punktów – siatkę połowy przodu spódnicy. Oznaczamy je odpowiednio jako wielkie “T” (tył) i wielkie “P” (przód).
  13. Z punktu T3 odmierzamy odcinek równoległy do odcinka TT1, przechodzący przez punkt T3 o długości połowy głębokości zaszewki boku, czyli ½ x (3/6 x X), więc podstawiając do wcześniejszych wyliczeń: ½ x 6 = 3 cm, przy czym punkt T3 znajduje się w połowie długości tego odcinka {czyli odkładamy 1,5 cm na prawo od punktu T3 oraz 1,5 cm na lewo od T3} Otrzymujemy w ten sposób punkty Z2 oraz Z3.
  14. Punkty Z2 oraz Z3 stanowią punkty styczne przy zszywaniu boków spódnicy.
  15. Punkt Z2 połączyć odcinkiem z punktem T1. Otrzymamy odcinek T1Z2.
  16. Punkty Z2 oraz Z3 połączyć odcinkami z punktem B. Otrzymamy w ten sposób odcinki siatki do wykreślenia łuków szwów bocznych spódnicy.
  17. Wyznaczamy miejsce zaszewki tyłu spódnicy: a)  środek zaszewki w tyle obliczamy w ten sposób, że dzielimy odcinek TZ3 na pół otrzymując punkt T6. Z tak umieszczonego punktu T6 prowadzimy odcinek równoległy do odcinka TD, kończący się na prostej BB2 b) na powstałym odcinku wychodzącym z T6 odmierzamy ¾ jego długości począwszy od punktu T6. Wyznaczony punkt przesuwamy o 1 cm w górę, czyli w kierunku punktu T6. Otrzymujemy w ten sposób punkt B3. Punkt B3 wyznacza szczyt zaszewki tyłu.
  18. Z punktu T6 odkładamy odcinek ½ szerokości zaszewki tyłu, czyli podstawiając do wzoru ½ x 4 cm = 2 cm, taki sam na prawo od T6 jak i na lewo od T6. Otrzymane punkty to Z4 oraz Z5. Stanowią one punkty styczne przy zszywaniu zaszewki tyłu.
  19. Rysujemy zaszewkę tyłu łącząc punkty B3 z Z4 oraz B3 z Z5. Wyznaczamy miejsce zaszewki przodu spódnicy: a) środek zaszewki w przodzie spódnicy obliczamy w ten sposób, że dzielimy odcinek T1T5 na pół a następnie otrzymany punkt przesuwamy o 2 cm w stronę zaszewki bocznej, czyli w stronę odcinka T3D2. Otrzymujemy w ten sposób punkt T7. Z tak umieszczonego punktu T7 prowadzimy odcinek równoległy do odcinka T1D1, kończący się na prostej B1B2. b) na powstałym odcinku wychodzącym z T7 odmierzamy ½ jego długości począwszy od punktu T7. Wyznaczony punkt przesuwamy o 1 cm w górę, czyli w kierunku punktu T7. Otrzymujemy w ten sposób punkt B4. Punkt B4 wyznacza szczyt zaszewki przodu
  20. Z punktu T7 odkładamy odcinek ½ szerokości zaszewki przodu, czyli podstawiając do wzoru ½ x 2 cm = 1 cm, taki sam na prawo od T7 jak i na lewo od T7. Otrzymane punkty to Z oraz Z1. Stanowią one punkty styczne przy zszywaniu zaszewki przodu.
  21. Rysujemy zaszewkę przodu łącząc punkty B4 z Z oraz B4 z Z1. Na podstawie otrzymanych prostych wyznaczających zaszewki rysujemy łuki zaszewek (szwy zaszewek) oraz łuki boków spódnicy (szwy boków spódnicy).
  22. W przypadku chęci uszycia spódnicy z rozporkiem z tyłu, na linii środka tyłu dorysowujemy prostokąt o podstawie stycznej do dołu spódnicy, długości ok.4-5 cm oraz jednym boku stycznym z linią środka tyłu o długości 20-25 cm, w zależności od żądanej wielkości rozporka/rozcięcia w tyle. W ten sposób otrzymujemy konstrukcję spódnicy prostej z rozporkiem.

Aby otrzymać szablon do wykrojenia tkaniny na uszycie tejże spódnicy, musimy do linii szwów bocznych dodać po 1,5 cm zapasu tkaniny, na linii paska po 1 cm zapasu tkaniny a na linii dołu ok.3-4 cm zapasu na podłożenie. Dodatkowo należy wykroić pasek o wysokości 8 cm oraz szerokości równej: obwód talii + 1 cm (na wdanie) + 4cm (na zapięcie i szew) + 1 cm (na szew).

Biorąc pod uwagę wymiary z przykładu na początku opisu, da to pasek o szerokości 78 cm. Pasek należy w całości podkleić flizeliną i wszyć jednym długim brzegiem na 1 cm (szerokość szwu) w taki sposób, aby pasek znajdował się od strony ząbków (na dole) a spódnica od strony stopki (na górze). Podłożenie spódnicy (dół) robimy ręcznie ściegiem krytym lub podklejamy na gorąco specjalną dwustronną taśmą do podłożeń spódnic i spodni o szerokości 2-3 cm.

Gotowe!

Pierwsza konstrukcja zrobiona. I pierwsza spódnica uszyta.

Ciekawa jestem jak Wam poszło?

Reklamy

4 thoughts on “Konstrukcja spódnicy podstawowej – tutorial krok-po-kroku

  1. Bardzo dziękuję za ten wpis. Pokusiłam się o stworzenie własnej konstrukcji spódnicy, a ten wpis bardzo dobrze obrazuje cały proces tworzenia. Mam nadzieję, że już niedługo na moim blogu będę mogła się pochwalić nowym ciuszkiem:)
    pozdrawiam
    polka-dots.pl

    Polubienie

  2. Bardzo dziękuję za tak dokładny opis (nigdzie takiego nie znalazłam wcześniej)! Mam nadzieję wykorzystać go wkrótce w praktyce 🙂
    PS Wkradł się mały błąd: powtórzony punkt 14 i 15.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s